Prace nad stworzeniem polityki zatrudnienia obejmują głównie planowanie zasobów ludzkich (HRP Human Resources Planning) oraz znalezienie wspólnego mianownika dla wszystkich procesów funkcji personalnej w organizacji począwszy od rekrutacji, poprzez rozwój personelu, motywowanie, procesy transakcyjne i HRIS, aż po działania outplacementowe.
Każde z działań opisanych poniżej zazwyczaj zaczyna się zdefiniowaniem strategii rozwoju funkcji personalnej w kontekście rozwoju organizacji. Drugim elementem jest ocena kompetencji osób (przynajmniej na kluczowych stanowiskach) zgodnie z modelem kompetencji przyjętym w firmie. Powyższe pozwala ocenić lukę kompetencyjną jaką należy zniwelować by organizacja mogła osiągnąć zakładane cele.
Po zdefiniowaniu strategii i ocenie kompetencji następuje właściwy proces HRP.
Działania z nim związane dzielimy na dwie główne grupy:
Końcowym elementem procesu HRP jest dokument, który między innymi zawiera przedstawione na osi czasu zmiany popytu
i podaży kompetencji w organizacji. Wykorzystując mierniki efektywności zasobów ludzkich (HC AV Human Capital Added Value, HC ROI, itp.) ocenia się w nim obecne i przyszłe inwestycje w zasoby ludzkie organizacji.
W przypadku niezgodności (ilościowej lub kompetencyjnej) pomiędzy obecnymi i prognozowanymi zasobami najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest przeprowadzenie procesu restrukturyzacji zatrudnienia. Obejmuje on elementy o charakterze outplacementu grupowego począwszy od wybrania osób / stanowisk, które ulegną redukcji, oszacowania kosztów restrukturyzacji, po uzgodnienia z partnerem społecznym, przeprowadzenie działań osłonowych, działania z zakresu Public Relations. Niezbędne są inicjatywy prawne zmierzające do zabezpieczenia interesów firmy w trakcie opisanego procesu.